ਕੁਛ ਤੋ ਹੈ ਹਮ ਮੇ , ਜੋ ਆਜ ਭੀ ਜਿੰਦਾ ਹੈ "ਤੇਜ" ,

ਵਰਨਾ ਉਨ੍ਹੋ ਨੇ ਤੋ ਕੋਈ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਛੋੜੀ 

ਹੋਂਸਲਾ

ਅਖੀਆਂ ਵਿਚ ਹੰਝੂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ,
ਅਸੀਂ ਸਿਖ ਲਿਆ ਪੀੜ ਨੂੰ ਕਿੰਜ ਜਰਨਾ,
ਦੇਖ ਮਨ ਸਮੁੰਦਰ ਸ਼ਾਂਤ ਖੜੇ ,
ਸਿਖ ਜਜਬਾਤ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਇੰਜ ਕਰਨਾ 

ਤੂੰ ਕਿਓਂ ਹਵਾਵਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਬੈਠਾ,
ਤੇਰਾ ਵਾਸਤਾ ਰਿਹਾ ਤੁਫਾਨਾ ਨਾਲ 
ਮੁਰਝਾਂਦੇ ਓਹ ਜੋ ਜੜੋ ਸੁਕੇ, 
ਜੜ ਡੂੰਗੀ ਸਾਡੀ ਨਹੀਂ ਸੜਨਾ 

ਜੇਹੜੇ ਝੜ ਗਏ, ਓਹ ਕਮਜੋਰ ਰਹੇ,
ਇਥੇ ਪੂੰਗਾ ਨਵੀਆਂ ਫੁਟਦੀਆਂ ਨੇ
ਇਹਨਾ ਪੂੰਗਾ ਵਧਣਾ ਫੁਲਣਾ ਹੈ ,
"ਤੇਜ" ਚਮਨ ਇਹਨਾ ਨੇ ਹੈ ਬਣਨਾ