੧੯੮੪

ਅਸੀਂ ਦੱਸੋ ਕਿਦਾਂ ਭੁੱਲ ਜਾਈਏ,

ਓਹ ਡੁੱਲਿਆ ਖੂਨ ਮਸੂਮਾ ਦਾ,

ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਅੱਜ ਵੀ ਹੂਕ ਉਠੇ,

ਕੀ ਦੋਸ਼ ਸੀ ਓਹ ਮਜਲੂਮਾ ਦਾ 

ਕਿਸੇ ਮਾਂ ਦੀ ਅੱਖ ਦਾ ਤਾਰਾ ਸੀ,

ਜਿਓੰਦਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਹਨਾ ਸਾੜ ਦਿਤਾ,

ਕਿਸੇ ਭੈਣ ਦਾ ਓਹ ਸੀ ਵੀਰ ਇਕੋ,

ਇਕ ਗਲੀ ਚ ਲਾਸ਼ ਬਣਾ ਦਿਤਾ

ਕਿਤੇ ਮਖਣਾ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਲੀ ਸੀ,

ਅੱਜ ਰਾਹ ਵਿਚ ਇਜਤ ਰੁਲਦੀ ਏ,

ਅਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਸਾਂ,

ਧੀ ਆਪਣੀ ਕਿਥੇ ਭੁਲਦੀ ਏ 

ਓਹੋ...ਓਹਨੇ ਕੀ ਵਿਗਾੜਿਆ ਸੀ,

ਓਹ ਤੇ ਨਿਕੜਾ ਜਿਹਾ ਪੰਖੇਰੂ ਸੀ, 

ਅਜੇ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਸੀ ਪੱਬ ਰਖਿਆ,

ਓਹਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਵਿਚ ਮਧੋਲ ਦਿਤਾ 

ਓਏ ਦੱਸੋ ਕਿਦਾਂ ਭੁਲ ਜਾਈਏ,

ਓਹਨਾ ਜਿਓੰਦੇ ਸੜਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ,

ਓਏ ਦੱਸੋ ਕਿਦਾਂ ਭੁਲ ਜਾਈਏ,

ਲਾਸ਼ਾਂ ਤੇ ਨਚਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ

ਓਏ ਦੱਸੋ ਕਿਦਾਂ ਸਹਿ ਲਈਏ,

ਦਰਿੰਦਿਆਂ ਦੀ ਇਸ ਦਰਿੰਦਗੀ ਨੂੰ,

ਕਰ ਪਲਾਂ ਚ ਫੜ ਬਰਬਾਦ ਦਿਤਾ,

"ਤੇਜ " ਹਸਦੀ ਖੇਡਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਨੂੰ,